autor: dom

autor: dom

25 marca 2006roku w Pabianicach na Wzgózu Maryjnym odbyło się uroczyste odsłonięcie tablicy pamiątkowej na placu kościelnym upamiętniającej 35 rocznicę rozburzenia kaplicy w wiosce Pabianice wybudowanej z ofiar mieszkańców wsi.Poswięcenia tablicy dokonał ks.prałat Jan Szkoc a jej odsłonięcia Pani Anna Kozik mieszkanka Pabianic,która uczestniczyła w pabianickich zajściach w dniu 25.03.1971r.

autor Ewelina

autor: dom

Zapraszamy do corocznego kalendarza imprez i uroczystości odbywających się w Pabianicach:

STYCZEŃ

Dzień Babci i dziadka

Jasełka i Kolędowanie w kaplicy Matki Kościoła

LUTY

Zapusty

Zabawa karnawałowa

MARZEC

Dzien Kobiet

Droga Krzyżowa w plenerze(sobota przed Niedzielą palmową)

KWIECIEŃ

Konkurs palm wielkanocnych

MAJ

Majówka "Szlakiem Maryjnym"

Konkurs "Zbieramy kwiatki dla Najświętszej Matki"

CZERWIEC

Dzień Mamy,Taty i Dziecka

LIPIEC

Gminny Dzień Pszczelarza(I sobota lipca")

Pabianicki Piknik( niedziela 25 lipca)

SIERPIEŃ

Droga Krzyżowa w pleneraze w intencji Trzeźwości Narodu

Święcenie ziela i dzielenie się chlebem

Konkurs na plakat "Alkohol szkodszi zdrowiu"

WRZESIEŃ

Doba Eucharystyczna(14-15.09) w kaplicy Matki Kościoła

PAŹDZIERNIK

Nabożeństwo Różańcowe w plenerze"Szlakiem Maryjnym"

Konkurs na uczestnictwo w nabożeństwie rózańcowym dla dzieci i młodzieży

LISTOPAD

Święto Świętego Marcina

Konkurs na najpiękniejszy lampion adwentowy i na najaktywniejszego uczestnika Rorat

Andrzejki

GRUDZIEŃ

Mikołajkowe spotkanie ze Świętym Mikołajem

Spotkanie opłatkowe dla wszystkich mieszkańców

Sylwester

autor Klaudia

autor: dom

Pabianice to nasza piękna wieś,

jest tu co zwiedzać można odpocząć też.

Są dwie ulice nowe osiedle też.

Wszystko tu piękne ,bo wszystko to nasze jest.

Dziś w Pabianicach pogoda nam sprzyja ,

bo nad nami czuwa Najświętsza Maryja.

Czuwa tam w skale i naszej kaplicy,

łaski rozdaje ,gdy ktoś sobie życzy.

Nasi pradziadowie Matkę Bożą czcili

i testament tu nam zostawili.

Czy to dom duży czy chatka mała

wszędzie rozbrzmiewa Bożej Matki chwała.

A my ten testament bardzo szanujemy

i do Matki Bożej zawsze się modlimy.

Zrobiliśmy Szlak Maryjny niech przykładem świeci.

To dla naszych wnuków ,

To dla naszych dzieci.

Nasza mała wioska,to piękna nasza wieś.

Można tu potańczyć i można też coś zjeść.

bo pabijanki to dobrze gotują.

Wszystkim smakuje kogo poczęstują.

Jeśli szukasz żony to nie zważaj nanic.

Siadaj za kółko i jedź do Pabianic.

Bo w Pabianicach miejsce wymarzone,

mądre dziewczyny i dobre na żonę.

Choćbyś nie miał auta,żadnej limuzyny.

to siadaj na rower i jedź do dziewczyny.

Bo śpiewam ja wam i mówię wam szczerze

auto nam zakopci to powietrze świeże.

Mówię ja wam tutaj i mówię wam przecie,

drugiej takiej wioski nigdzie nie znajdziecie.

Choć byś przeszedł powiat i kawałek Polski

to nigdzie nie znajdziesz drugiej takiej wioski.

Pabianice to nasza ojczyzna ,

jest tu bardzo pięknie,chyba każdy przyzna.

Wszystko co mamy to od ciebie Boże,

gdy się pozdrawiamy mówimy Szczęść Boże.

(2010r.) H.Miedzińska

autor: dom

Żywy Różaniec w Pabianicach jako grupa modlitewna rozpoczęła swoją działalność, jak wspominają najstarsi mieszkańcy, jeszcze przed II wojną światową i trwa do dziś. Założyciela Żywego Różańca nie pamiętają nawet najstarsi mieszkańcy (99 lat ), twierdzą, że jak sięgną pamięcią wstecz to w ich rodzinach zawsze modlono się na różańcu.W naszej wiosce zostały założone na początku cztery kolejne Róże: jedna składająca się tylko z panien mających powyżej 16 roku życia, druga z mężczyzn (trwała tylko do wybuchu II wojny światowej); do pozostałych dwóch należały kobiety. Każde Koło skupiało po 15 osób.Tradycją w pabianickim Kole Różańcowym między innymi w Kole panien było, że jeśli któraś panna wyszła za mąż to musiała odejśc z tego Koła i wstąpic do Koła mężatek, zaś jeśli któraś zmieniła miejsce zamieszkania to musiała wziąć tajemnicę i oddac pannie, którą wybrały pozostałe członkinie Koła. Członkini Koła Różańcowego musiała się podobac wszystkim członkiniom z Koła, a mianowicie musiała miec dobrze poukładane w głowie, byc poważną na swój wiek, aby można jej było zaufac i powierzyc tę modlitwę różańcową. Dawniej "zmiany" (tak nazywały się spotkania modlitewne Róż) odbywały się w prywatnych domach zelatorek — osób, które były członkiniami Koła wybranymi z pośród 15 osób. Tak było do roku 1948 r. kiedy to na ziemi państwa Antoniego i Marii Dziurkowskich wybudowano I kapliczkę murowaną w Pabiancach. Jednak w miesiącach jesienno-zimowych na modlitwie spotykano się w mieszkaniach zelatorek (do roku 1994 r.). W roku 1994 r. oddano do użytku nową kaplicę wybudowaną na ziemi przekazanej notarialnie w Państwowym Biurze Notarialnym w Myszkowie parafii w lutym 1989 r.przez wnuczkę państwa Dziurkowskich Marię i Mariana Palów. Do zadań zelatorek należało: zmiana tajemnic różańcowych, prowadzenie modlitwy na "zmianie" oraz zajmowanie się budową kaplicy, jej wystrojem, robieniem koron na odpusty, czy to z racji nabożeństw majowych, organizowanie spotkań opłatkowych w swoich domach dla członkiń Koła czy innych, a także zachęcanie do prac społecznych na rzecz naszej miejscowości, gdyż nie było w wiosce żadnej organizacji społecznej. Jak wspominają seniorki nawet tajemnice różańcowe, którymi się wymieniano na zmianie były trzech kolorów. Kolor biały miały panny, czerwony należał do kobiet, a niebieski do mężczyzn. W Pabianicach w 1984 r. zelatorka pani Anna Kozik podsunęła pomysł zakupienia drewnianego różańca, z którym członkowie z Koła Różańcowego mieli uczestniczyc w Mszy pogrzebowej wprowadzając i wyprowadzając zwłoki zmarłego członka przy 14 zapalonych świecach, 15 świeca była zgaszona, miała zawiązaną czarną kokardę (był to symbol faktu, iż jeden członek Żywego Różańca odszedł po nagrodę wieczną do Pana).Pomysł został przyjęty, pomogli go zrealizowac już dziś nieżyjąca zelatorka pani Zofia Miedzińska i jej mąż Mieczysław. Członkinie Kół zakupiły różaniec ze swoich ofiar. Wykonawcami jego byli państwo Halina i Izydor Tomzikowie ze Zrębic Drugich prowadzący firmę Tokarstwo w drewnie.

Tradycja odprowadzania zmarłych członków z Koła w procesji różańcowej dziś trochę zanikła. Jednak w przeprowadzanych rozmowach z młodszym pokoleniem zastanawiają się oni czy nie warto by jej dalej kontynuować?

Dziś ten drewniany różaniec dekoruje wnętrze kaplicy, członkowie Koła i mieszkańcy noszą go w procesji różańcowej w plenerze, która jest organizowana w październiku w miesiącu różańca, czy też w maju na nabożeństwie majowym Szlakiem Maryjnym. Spotkania modlitewne "zmiany" odbywają się zawsze w pierwszą niedzielę miesiąca w kaplicy po Mszy świętej. Członkowie modlą się o dalszy rozwój Żywego Różańca w Pabianicach oraz w różnych intencjach wypraszając wszystkie potrzebne łaski przez wstawiennictwo Matki Bożej Różańcowej. W każdą niedzielę przed Mszą świętą śpiewają Godzinki ku czci Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, w okresie Wielkiego Postu Godzinki o Męce Pańskiej. Każdego roku 14-15  września czuwają w czasie organizowanej Doby Eucharystycznej adorując Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie, dzieląc ten czas między poszczególne Róże. W każdy pierwszy piątek miesiąca i w każdą niedzielę w roku w godzinach popołudniowych modlą się w kaplicy na modlitwie różańcowej. Jak sami mówią wiele wymodlili na różańcu dla naszej wioski, swoich rodzin i bliskich.

Serdecznie zapraszamy szczególnie dzieci i młodzież do Naszej Rodziny Różańcowej czyli do Kół Żywego Różańca. Aby powstało 4-te Koło musi  zgłosić się  20 członków. Obowiązkiem nowego członka Żywego Różańca jest odmawianie codziennie 1xOjcze Nasz, 10xZdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu a także rozważanie tylko tej jednej tajemnicy.

16 października 2002 Ojciec Święty ogłosił list apostolski Rosarium Virginis, poświęcony modlitwie różańcowej i dołączający do różańca czwartą część: tajemnicę światła.

Kościół Święty wraz z Ojcem Świętym zaleca odprawienie nabożeństwa w pierwszą sobotę miesiąca, o które prosiła Matka Najświętsza objawiona w Fatimie.

Warunki odprawienia tego nabożeństwa to:

Członkowie Kół zawsze są gotowi do pomocy księdzu Proboszczowi z naszej parafii Złoty Potok. Obecnie pabianicka Rodzina Różańcowa skupia w trzech Kołach dwóch mężczyzn, kobiety młodsze i starsze. Czytając te wspomnienia zelatorek o pabianickich Kołach Różańcowych może warto się zastanowić co dalej? Co zrobić aby kultywować tradycję naszych przodków? Pabianickie zelatorki czekają na nabór nowych kandydatów do Rodziny Różańcowej.

autor: dom

24 marca 2013 r.najstarszy mieszkaniec pan Antoni Biel obchodził 100-lecie swoich urodzin.Była to niecodzienna uroczystość w sołectwie Pabianice i w gminie Janów. Pan Antoni jest  jedynym mężczyzną w gminie Janów ,który skończył 100 lat.

autor: dom

Obejmują one :

*walki na rozmaitą broń

*turnieje i pokazy łucznicze

*pokazy tańców średniowiecznych

*zabawy dla publiczności dorosłej i dzieci

*inscenizacje

*pokazy sprawnościowe jak miotanie włócznią,nożami i toporkami

*pokazy artylerii w postaci hakownic

Drużyna po za tym uczestniczy w turniejach i inscenizacjach historycznych.Jednym z zajęć treningowych jest rónież jazda konna.Rycerze "Żelaznego Wilka" poznają stare zawody i wykorzystują  swoje umiejętności do wierniejszego odtwórstwa historycznego.część drużyny przeszła szkolenie ze snycerstwa (tzn.rzeźbienie ,zdobienie mebli),oraz kowalstwa artystycznego.

Drużyna "Żelaznego Wilka "pomagała w organizacji  imprez:

*650-lecie Częstochowy,

*"Piknik Pustynny"w Siedlcu,

*Dni Gminy Janów,

*550-lecie Pabianic,

*Dożynki powiatu częstochowskiego w Piasku,

*Pabianicki Pikniki i festyny organizowane corocznie w Pabianicach i wiele innych

Kontakt tel:661814057Andrzej Romulewicz

autor: dom

Andrzej Romulewicz mieszkaniec Pabianic,założyciel rycerskiej drużyny "Żelaznego Wiika""zajmującej się odtwarzaniem kultury średniowiecznej z przełomu wieku XIV i XV obejmującą ereny nówczesnej Polski i Litwy.Swoją działaność drużyna prowadzi przede wszystkimw Pabianicach i jej okolicach.Grupa składa się z najemników pod wodzą Żelaznego Wilka (Andrzeja Romulewicza),należą do niej ludzie ,którzy w większości zdobywali doświadczenie w innych bractwach już od 2000roku.Siedziba drużyny jest we wsi Pabianice,oddalonej o ok.25 km od Częstochowy.Jej lokalizacja to tereny Jury Krakowsko-częstochowskiej:bliskość zamków i warowni stwarza niepowtarzalny klimat do odtwarzania kultury i tradycji rycerskiej.Jako grupa organizuje pokazy dla firm,urzędów,szkół i nie tylko.

autor: dom

Ksiądz biskup Karol Wojtyła Z rodu porządnego Pozostał wybrany na Ojca Świętego Dla całego świata stało się zdziwienie Dla naszej ojczyzny wielkie pocieszenie Cud się stał ludowi i dziwne pogłoski Na tronie Piotrowym zasiadł rodak Polski I rzuca promienie jak ta ranna zorza Odbywa pielgrzymki od morza do morza Poświęca swe życie Jeździ w obce kraje I swą bratnią rękę każdemu podaje A niedobrzy ludzie zęby zaciskają Na Ojca Świętego skargi obmyślają Aż zbrodniarza ręka tak się odważyła że zatrutą kulę w Ojca pierś wsadziła Cud był niesłychany Wielka Boża siła Tak Ojca Świętego wkrótce wyzdrowiła Poświęca się Bogu Tak w Chrystusa wierzy Nawet w swej komnacie często krzyżem leży I z Matką Najświętszą zawarł kontakt stały Już w jej objęcia oddaje się cały. Modli się szczerze we dnie i w nocy By wyrwać lud wierny z szatańskiej niemocy I prosi o zgodę dla świata całego On pragnie pokoju ale prawdziwego Nie będzie pokoju ni żadnej przemocy Aż się każda wiara w jedną zjednoczy Ojcze Święty Janie Pawle II Jesteś blisko Pana Twa korna modlitwa przecież wysłuchana Westchnij do Boga Wznieś ku niebu oczy Niechaj każda wiara z naszą się zjednoczy Bo nie będzie zgody między narodami Gdy Chrystus nie wzniesie ręki ponad nami Papieżu ukochany! Rodaku! Z tych krakowskich góralskich górzystych pól Proś Boga by na świecie jak najrychlej za królował Nasz Pan Chrystus Król! Bóg! Nasze modły niech przyjmie za Ciebie Obdarzy Cię szczęściem na ziemi i w niebie.

Wiersz napisany przez pabianiczankę,twórczynię ludową (1919-1997)Katarzynę Mizgałę(Dziurkowska)

autor: dom

Katarzyna Mizgała z domu Dziurkowska urodziła się w czerwcu w 1919r. w rodzinie chłopskiej,wielodzietnej(8 rodzeństwa).W latach wojennych została wywieziona  na przymusowe roboty do Niemiec(ok.2 lata).W 1945r.wyszła za mąż za Stanisława Mizgałę,kawalera z wioski Pabianice.Urodziłą i wychowała trójkę dzieci :córkę i dwóch synów.Zawsze panią Kasię cechowała gorliwa modlitwa i głęboka chrześcijańska wiara.Była zelatorką Żywej Róży w Pabianicach.Swoją postawą zachęcała do modlitwy innych.W rodzinnym domu gościła często kapłanów,któzy przyjeżdżali na rakolecje ,czy odprawiać Mszę św.w kaplicy.Umiała układać piosenki ludowe i pieśni religijne, wiersze ,którymi witała ks.Biskupów, składała życzenia imieninowe naszym kapłanom ,czy też błogosławiła młodym parom na nową drogę życia.Zawsze była osobą uśmiechniętą,radosną dla której na pierwszym miejscu był Bó i rodzina.

Napisała między innymi dwa wiersze dla Ojca św.Jana Pawłą II i ks.Jerzego Popiełuszki.Pani Kasiu byłaś wzorem dla naszych mieszkańców i wioski Pabianice Dziękujemy Ci za wszystko!

autor: dom

W Pabianicach bardzo dzielnie działa pabianicka młodzież i dzieci, 27 grudnia 2003 r. wystawili pierwsze Jasełka a  06 czerwca 2004r. w kaplicy zorganizowali przedstawienie pt."Panienka na ziarnku grochu".

autor: dom

Mieszkańcy Pabianic "małych"w dniu  31 lipca 2005r.nawiązali kontakt z mieszkańcami miasta Pabianice z woj.łódzkiego.W  tym dniu grupa wycieczkowiczów Polskiego Związku Niewidomych z Koła Terenowego w Pabianicach  z opiekunami odwiedziła "młodszą siostrę  "(o 100 lat ) wieś Pabianice.Główną organizatorką tego pierwszego spotkania była Przewodnicząca Koła pani Jadwiga Bobowiak.Przyjaźń mieszkańców Pabianic "małych" i "dużych" wpisała się na stałe w coroczne spotkania pabianiczan.

autor: dom